تبليغاتX
نوشته های رضا

نوشته های رضا

درس های زندگی

۱- یاد گرفته ام که نمی توانم دیگران را مجبور کنم که مرا دوست داشته باشند. تنها کاری که می توانم بکنم اینست که کسی باشم که بتوان او را دوست داشت. بقیه اش بستگی به آنها دارد.

۲- یاد گرفته ام که مهم نیست چقدر نگران و غمخوار دیگران باشم بعضی انسانها در پاسخش اصلا نگران و غمخوار من نخواهند بود.

۳- یاد گرفته ام که اگر بعضی ها مرا آنطور که می خواهم دوست ندارند به این معنی نیست که اصلا مرا دوست ندارند.

۴- یاد گرفته ام که سال ها طول می کشد تا اعتماد و اطمینانی ساخته شود و تنها در چند ثانیه می تواند از بین برود.

۵- یاد گرفته ام که آنچه در زندگیم به حساب می آید و ارزش دارد چیزهایی نیستند که دارم بلکه انسانهایی هستند که همراه من هستند.

۶- یاد گرفته ام که محیط و شرایط اطراف من ممکن است در آنچه که هستم تاثیر بگذارد ولی من در برابر آنچه می شوم مسوول هستم.

۷- یاد گرقته ام بدون توجه به احساسی که دارم در برابر آنچه انجام می دهم مسوول هستم.

۸- یاد گرفته ام که یا من رفتارم را کنترول میکنم یا رفتارم مرا کنترول می کند.

۹- یاد گرفته ام که بعضی وقتها که عصبانی هستم این حق را دارم که عصبانی باشم ولی این حق را ندارم که ظالم  باشم.

۱۰- یاد گرفته ام که بالغ شدن ارتباط بیشتری با تجربیاتی که داشته  و آنچه ازین تجربیات یاد گرفته ام دارد و ارتباط کمتری با تعداد روزهای تولدی که جشن گرفته ام.

۱۱- یاد گرفته ام که دو نفر می توانند دقیقا به یک چیز نگاه کنند و چیزی کاملا متفاوت از یکدیگر ببینند.

۱۲- یاد گرفته ام صرف نظر از اینکه یک دوست چقدر خوب است بعضی وقتها آنها باعث آزار من خواهند شد و من باید آنها را ببخشم.

۱۳- یاد گرفته ام که همیشه اینکه دیگران مرا ببخشند کافی نیست. بعضی اوقات باید یاد بگیرم که خودم خودم را ببخشم.

۱۴- یاد گرفته ام که اگر دو نفر با هم بحث می کنند به این معنی نیست که یکدیگر را دوست ندارند و اگر دو نفر با هم بحث نمی کنند به مفهوم این نیست که یکدیگر را دوست دارند.

۱۵- یاد گرفته ام که اهمیتی ندارد که قلبم چقدر بد شکسته است چرا که دنیا به خاطر درد و غم من نخواهد ایستاد.

۱۶- یاد گرفته ام مهم نیست که چگونه مراقب بچه هایم هستند چرا که سرانجام روزی آنها صدمه خواهند خورد و من هم صدمه خواهم دید.

۱۷- یاد گرفته ام که هرگز نباید به بچه ها بگویم که رویاهای آنها غیرممکن یا عجیب و غریب است.چیزهای اندک تحقیرآمیزتر هستند و چقدر دردناک است اگر آنها آن را باور داشته باشند.

۱۸- یاد گرفته ام که انسانهای قهرمان کسانی هستند که کارهایی را که باید انجام شوند در زمانیکه لازم است بدون توجه به نتایج آن انجام می دهند.

۱۹- یاد گرفته ام بعد از ناتوانی می توانم مدتی طولانی  به تلاشم ادامه دهم. 

                                      ----------------------------------------------

منبع :http://westhartfordcounselingcenter.com/lessons.htm

+ نوشته شده در  شنبه بیست و دوم دی 1386ساعت 17:6  توسط رضا  | 

بزرگترین کلمه انگلیسی که فقط با حروف یک ردیف از کیبورد نوشته میشه چیه؟

حدس بزنین این کلمه چیه!

+ نوشته شده در  چهارشنبه نوزدهم دی 1386ساعت 3:8  توسط رضا  | 

توبه در غزل های حافظ

اساس توبه که در محکمی چو سنگ نمود 

      ببین که جام  زجاجی  چه   طرفه​اش   بشکست

بیار     باده     که    در    بارگاه      استغنا 

      چه پاسبان و چه سلطان چه هوشیار و چه مست

                                                    --------------

خنده   جام   می  و   زلف   گره گیر    نگار 

      ای   بسا   توبه  که  چون  توبه  حافظ  بشکست

                                                  ----------------

در تاب  توبه  چند  توان  سوخت   همچو  عود

      می  ده  که   عمر  در  سر   سودای  خام   رفت

                                                  -----------------

صلاح   و   توبه   و   تقوی   ز  ما  مجو  حافظ 

      ز  رند  و  عاشق  و  مجنون  کسی  نیافت صلاح

                                                 ------------------  

 بشارت     بر    به     کوی    می    فروشان 

       که    حافظ    توبه     از     زهد    و    ریا     کرد   

                                                 ------------------

  دوستان   دختر   رز   توبه   ز  مستوری کرد  

       شد   سوی   محتسب  و  کار  به  دستوری کرد

  آمد  از  پرده  به  مجلس  عرقش پاک کنید 

        تا   نگویند    حریفان    که    چرا    دوری   کرد

                                                 -----------------   

  مشکلی  دارم ز دانشمند مجلس بازپرس  

       توبه  فرمایان  چرا  خود  توبه  کمتر می​کنند  

   گوییا    باور    نمی​ دارند     روز    داوری  

        کاین همه قلب و  دغل  در کار  داور می​کنند

                                                 ------------------

من همان ساعت که از می خواستم شد توبه کار

      گفتم  این  شاخ ار  دهد باری پشیمانی بود

                                                  -----------------

من      از      رندی      نخواهم    کرد     توبه

       و      لو      آذیتنی     بالهجر    و      الحجر

                                                 -------------------

به عزم    توبه   نهادم  قدح   ز کف   صد  بار 

       ولی      کرشمه     ساقی  نمی​کند   تقصیر

                                                  ------------------

حدیث   توبه   در   این   بزمگه   مگو  حافظ  

         که   ساقیان    کمان   ابرویت   زنند   به   تیر

                                                   ------------------

صوفی که بی تو توبه ز می کرده بود دوش    

        بشکست   عهد   چون   در   میخانه  دید  باز

                                                    -----------------

شراب    خانگیم   بس   می   مغانه  بیار     

      حریف   باده    رسید   ای   رفیق    توبه  وداع

خدای را به می​ام شست و شوی خرقه کنید 

      که  من  نمی​شنوم  بوی  خیر  از  این   اوضاع

                                                      -------------------

بیا    که   توبه  ز  لعل   نگار  و  خنده جام     

       حکایتیست    که   عقلش   نمی​کند  تصدیق

                                                     -------------------

به   وقت   گل   شدم از توبه  شراب خجل   

          که    کس   مباد   ز   کردار   ناصواب   خجل

                                                    ---------------------

توبه  کردم  که نبوسم لب  ساقی و کنون    

        می​گزم  لب  که  چرا  گوش  به نادان  کردم

                                                   ----------------------

حلقه   توبه   گر   امروز   چو   زهاد  زنم      

        خازن     میکده     فردا     نکند     در     بازم

                                                    ---------------------

من که عیب توبه کاران کرده باشم بارها     

         توبه   از  می  وقت  گل دیوانه باشم  گر کنم

                                                   ----------------------

به عزم توبه سحر گفتم استخاره کنم      

        بهار   توبه   شکن   می​رسد  چه چاره  کنم

                                                    ---------------------

من ترک عشق شاهد و ساغر نمی​کنم   

         صد   بار   توبه   کردم   و    دیگر    نمی​ کنم

باغ  بهشت  و  سایه طوبی و  قصر و حور  

        با    خاک     کوی    دوست   برابر   نمی​کنم

                                                   ----------------------

پیر   مغان   ز   توبه  ما   گر   ملول  شد   

        گو   باده   صاف کن   که  به  عذر  ایستاده​ایم

                                                   ----------------------

بهار و گل طرب انگیز گشت و توبه شکن     

       به   شادی   رخ   گل   بیخ  غم  ز   دل   برکن

                                                 ---------------------------

ما مرد   زهد  و  توبه  و طامات نیستیم      

      با    ما    به   جام   باده   صافی   خطاب   کن

                                                  --------------------------

نمی​کند دل  من  میل زهد  و توبه ولی      

      به   نام   خواجه    بکوشیم   و   فر   دولت   او

                                                  ----------------------------

از    دست      زاهد      کردیم      توبه         

     و         از         فعل         عابد      استغفرالله

                                                   -----------------------

من   رند   و عاشق   در   موسم  گل           

        آن          گاه           توبه          استغفرالله

                                                  ----------------------

گر خاطر شریفت رنجیده شد ز حافظ   

       بازآ   که   توبه   کردیم   از   گفته  و  شنیده

                                                  ------------------------

کرده​ام    توبه   به  دست  صنم  باده  فروش    

      که   دگر   می   نخورم   بی   رخ   بزم آرایی

                                                  -----------------------

چون    پیاله   دلم از توبه که کردم بشکست    

     همچو لاله جگرم بی می و خمخانه بسوخت

+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم دی 1386ساعت 4:28  توسط رضا  |